အက်ဥ္းသား

ကံ၏ေခရာ ေ၀ဒနာျဖစ္
နစ္လိုက္႐ုန္းလိုက္ ေမာပန္းဟိုက္ခဲ့။
မိုက္မိေမ့မွား အားကိုးမရွိ
သတိကင္းလြတ္ မကြၽတ္ေန႔စဥ္
ရင္တစ္ခုလံုး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္
ဘယ္အခ်ိန္က် ၿပီးေျမာက္ေလမလဲ။
ေနာင္တႀကီးခ်ိန္ တြန္႔လိမ္လြင့္လူး
အ႐ူးကဲ့သို႔ ရင္ဆို႔မြန္းက်ပ္
မထူမတ္နိုင္။
တစ္တိုင္မကြာ အသာကပ္တိုး
အရိပ္ဆိုးေၾကာင့္
အိပ္ေကာင္းျခင္းလည္း မအိပ္ရ။
ေသာကေႏြဆိုး အၿငိဳးျပင္းထန္
ဒီ၀ဋ္ကံကို အဖန္ဖန္ေၾကာင္
ဒူးေထာက္လ်က္သာ ေတာင္းပန္ပါသည္။
ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးႀကီး...
ခံႏိုင္စြမ္းလည္း မရွိေတာ့...။ ။

by apyae1@gmail.com